گرامىترين شما پيش خدا پرهيزكارترين شما است ) . پس از بيان اين مقدمات مىگوئيم قرآن مجيد به اينكه در تعليم خود انسانيت را مورد نظر قرار داده يعنى هر انسانى را از آن جهت كه انسان است قابل تربيت و تكميل مىداند تعليم خود را در جهان بشريت بسط و توسعه داده است . و نظر به اينكه افهام در درك معنويات اختلاف شديد دارند و چنان كه دانسته شد القاء معارف عاليه از خطر مأمون نيست تعليم خود را مناسب سطح ساده‌ترين فهم‌ها كه فهم عامه مردم است قرار داده و با زبان ساده عمومى سخن گفته است . البته اين روش اين نتيجه را خواهد داد كه معارف عاليه معنويه با زبان ساده عمومى بيان شود و ظواهر الفاظ مطالب و وظائفى از سنخ حس و محسوس القاء نمايد و معنويات در پشت پرده ظواهر قرار گرفته و از پشت اين پرده خود را فرا خور حال افهام مختلفه به آنها نشان دهد و هركس بحسب حال و اندازه درك خود از آنها بهره‌مند شود . خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ » سوره زخرف آيه 4